Dün seni dinledim camdan.
Sesindeki o titreyiş,
Bakışlarının imbatına yerleştirdi kirpiklerimi.
Süzgün bir sonbahar değil,
Dört mevsimin,
Dördününde ışıltısı vardı gözlerinde.
Bir saflık, bir masum pırıltı akışı vardı,
Sarı saçlarında.
O dağın eteklerinden,
Binlerce ateşböceği görünüyordu fenerleriyle…
Daldığım işaret çok defa ona götürmüştü beni.
Bir pırıltıydı yaşamak;
Kimi zaman ,
Keman sesine eşlik eden mavi sular,
Kimi an,
Deli fişekleriyle yüzünü okşayan dost insanlardı…