Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - avuçYAZIN...

Zaferin kadehini bırakacağım

                                      ellerine

Avuçyazının ince-titrek

                         yollarından emsin dileyeceğim

                         bütün yenilgileri.

Kavruk göç nasırlarından

sökülsün diye beklerken

                    kefen renginde şahlanan teslimiyetin,

Topuklarıma batacak

                    Gecikmiş zaman demetleri.

Damağını şaklat isteyeceğim

              her yudumunla yükselirken sen

                    ruhumun yamacında;

Damağını şaklat bütün susuzluklara...

Dil yangınlarından

                          Kaçarken,

"Sus" diyen parmaklarının bitişine konacağım

Söz vurgunlarından geçerken

                  Yumruklarının düğümünde boğulacağım.

Zamanı sokan birer akrep yapıp

           saydıkça her yudumunu,

kamaşacak dişlerin,

                 kovalayan yelkovan olacak gülüşlerin.

Ve "Kır!" diyeceğim

    " Milyon cam çocuğa böl bitiş'i"

Yum, sımsıkı avuçlarını,

Kanınla koyult Son Yudum'u

              Ve akıt, bana ait tek avuçyoluna.

Yangınlardan kaçıp konarken

O canım dilin Son Yudum'a,

Sereceğim varlığımı dua diye

               açılmış oyuklarına.

Kanla yıkanmış terinin tuzunda

               pişirip bedenimi,

                        Zaferinin tadı yapacağım.

Ve açlıkla açtığında dudaklarını bana,

Bütün yollarının adı olacağım...