Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - ŞIMARIK KANTOCU...
Sana şehvet bandoları veriyorum
sevişirken ağlayan kadın.
Sana en acıklı şarkımı
veriyorum
ve en güzel...
Göçyaşı yollarının yarısı uyku
ve acının şişlikleri
gülücüklerindeki...
Dans et
şımarık kantocunun kollarında,
boşluğa...
Salın dur,
kantocunun pilili akordeonunda,
onu aşkın sanarak...
Dön dur aldanarak
ve aldandıkça ağla...
Ki,
Gece insin,
Göç gözlerini görmez olsun,
Acısını uyku sanan gülüşlerin kanasın.
Uçuşsun mutlu etekler
Yalnızlığının çevresinde
Bir ben kalayım sana
Bir ben bakayım sana
Bir ben izleyim
Ellerim adımlarında ezilmiş.
Yorul artık
Ve dinlendir
tombul yanaklı düşüşünü
Taşların kırığında.
Göçyaşların akadururken
Yağmurun uyruğunda kaldırım taşlarına,
Gözüyaşsızlığına aldanıp coşsun kantocu...
Ve ben bilirken senin ölmeye düştüğünü,
en acıklı şarkımı söyleyim
senin için,
sussun
Şımarık kantocu,
kapansın pilili akordeonu...
25 Mayıs 2004
V. B' ye...
Yorumlar
kantocunun pileli akodeonunda,
burada yazım yanlışları var. pile= pili ve akodeon= akordeon olmalı.
vaveyla yeni kelimeler bulmak ve onlara içi dolu anlamlar yüklemek için güzel çalışmalar yapıyor. ancak naçizane önerim bunu olabildiğince doğallığıyla yapması yönünde.. koşullanmadan ve okuyucuyu koşullandırmadan... çok daha güzel şeyler çıkarabileceğine olan inancım ve gördüğüm ışığa saygımla...
Öncelikle yazım yanlışlarını uyardığınız için minnettarım... Adalet Ağaoğlunun çok sevdiğim bir sözü var: Ben Türkiyeli değil Türkçeliyim... Ben de öyleyim sanırım.
Doğallık ve koşullamadan ne kastettiğinizi anlayamasam da, bu şiiri pek çok şiirim gibi kötü buluyorum ancak kötü şiirlere yorum almak, sizin de gördüğünüz ışığın parlaklığı açısından çok önemli bence.
Teşekkürler aylak adam...
