Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Özgür Metin - Oda...

Ben tanrıya inanmam insanlara da inanmam. Büyük bir bahçe dilerim uzun beyaz yollardan varılan. Öfkeliyim; sevgili değil insanlar. Tecavüz öncesi bir oda gibi dünya. Korkuyorum kendim dışında herkes için. Üzgün yalancılar dolanıyor sokaklarda. Ben ağlıyorum.. İçimdeki nehirden balıklar akıyor denizlere. Çaresizliğim yorganın altından bir fare gibi gelip kemiriyor beynimi...