Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Deneme - Teknoloji Açlık ve Joker İnsan...

Teknoloji ve insan çoğalması arasında belki de ters bir orantının olması aklidir. Nihayet bir alet bin kişinin işini işler ise o bin kişi işsiz kalır. Asalak olur. Güç ve dolayısıyla siyasal erk teknolojiye hükmedenlerde olacağı için, teknoloji ne denli gelişirse gelişsin elde edilen nimet iktidarda toplanır ve piramit biçimli toplumsal yapı oluşur. Hem de ne piramit!

Bu halde teknolojinin, işsiz takımının karnını doyuracak yönde politize edilmeyeceği, en azından bunun için fazlaca çaba gösterilmeyeceği oldukça açıktır. Burada açlık yüzünden ölümle burun buruna olan kimi Afrikalılara dünyanın teknoloji devi kabul edilen zengin ülkelerinin yaptıkları cılız ve göstermelik yardımları anmak sanırım yerinde olur. Çünkü tarihe baktığımızda çoğunluğun üretmeyi beceremediği hiçbir şeyden çoğunluğun yeterince faydalanamadığını görürüz.

XXI. yüzyılın hemen başında amelenin yerini bariz ve geri dönüşü olmayacak bir şekilde ileri teknoloji içeren araçlar almaya başladı. Ve bu araçlar öyle bir hızla gelişti ki aynı hızda azalması gereken nüfus gereken hızda azalamadı. Zaten böyle bir nüfus azalması doğal yollardan mümkün de değildi. Zira bir yıl önce on amelenin işine emsal iş çıkaran bir makine bir yıl sonra yüz amelenin yaptığı işi yapar hale geliyor ve nüfusta ise bu durumu tolere edebilecek bir azalma imkansız.

Demir, tunç, üzengi, barut, petrol, atomun parçalanışı gibi dönemine göre ileri olan her tür buluşu savaşlarla anıyor olmamız umarım ki yalnızca bir tesadüftür.

Bundan evvelki çağlarda kişi bir meslek edindi mi, belki ölene değin o meslekten karın doyurabiliyordu. Artık böyle bir rahatlama ve kendi kendine yetme yöntemi neredeyse tümüyle ortadan kalkmakta. Şimdilerde amelelik dahi teknoloji kullanabilir olmakla tariflenir hale geldi. Teknoloji ise her gün gelişip yenilenmekte. Bu noktada o hep söylenen beşikten mezara eğitim lafı gerçek anlamını bulmuş gözüküyor. Buradan bakarsak güçlü bir öğrenme kültüründen yoksun kişi ve toplumların hızla geriye gideceklerini söylemek için sanırım kahin olmak gerekmez.

Bu kaotik ortamda ebeveyne ve eğitimcilere düşen şey sanırım fen, edebiyat, sanat, erdem gibi niteliklerin zengin bir senteziyle ferdi geleceğe hazırlamak ve sürekli bir öğrenme kültürünü ona aşılamak olacaktır.

Peki belki de hiç kimseyi suçlayamayacağımız amillerden dolayı işsiz kalan kalabalıklar nelere sebep olabilir? Kanımca bu, bir zaman Orta Asya Bozkırı’nda otlakların kurumasına benzer bir etkiye sebep olabilir. Ve sanırım Bozkır’da otlaklar kuruduğunda neler olduğunu hiçbirimiz hatırlamak istemeyiz.

Teknik ilerleyiş, otlakların kurumasına benzemese de açlık tehlikesiyle yüzleşen kalabalıkların tarih boyunca sebep oldukları şeyler elbette birbirine benzetilebilir.

Kuruyan dalları budayıp yakmak da onları başka bir eşyaya dönüştürüp kullanılabilir kılmak da dönüştürme kabiliyetine sahip belki de yegane varlık olan insanın elinde oysa. Bugün çöpleri dahi yeniden kullanılabilir kılan insanoğlu umarım ki teknik ilerleyişin atıl kıldığı bunca kalabalığı, insan topluluğunun işe yarar ve onurlu üyeleri haline getirecek çözümleri bulmak adına akılcı adımlar atabilir.

Peki teknolojinin hiç mi güzellediği ve gelecek için umut aşılayan yönleri yok ?

Bir dönem rızkı temin eden erkekti. Kadına ve çocuğa şiddet yoğundu. Teknik ilerlemeyle rızkı getiren ‘kişi’ oldu. Kadın erkeğe denk (hemen hemen) hale geldi. Kadına uygulanan şiddet azaldı.

Elbette ki kadına şiddetin azaldığını gören insanoğlu, insana şiddetin azaldığını ve hatta tümüyle yok olduğunu da görmek isteyecektir.

Hayal mi ?

Belki !