birazdan kalkıp gideceğim.
burda yapmış olduğum herşey 'an' da kalacak.
çok önemli bişey yapmadım aslında:
annemle birlikte sakız çiğneyerek televizyon izledik.
gene de sakızın her çıtlama sesinde,
orada oturyor olduğumu hatırladım.
ya nesneler olmasaydı!
nasıl gerçekliğe geri dönebilirdim?
birazdan kalkıp gideceğim.
ve nesneleri bıraktığım anda sen başlayacaksın ufkumda.
'an' larımı nesnesiz çoğaltan sevgilim
verdiğin her nesnesiz an için teşekkür ederim.
birazdan kalkıp gittiğimde
annemle ortak sakız çıtlatma seansları daha da anlamsızlaşacak.