Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Öykü - Sıkılmak...

Ezilip büzülerek benden bir şeyler istemek için yanıma gelen kullarım ve hizmetkarlarımdan bıktım artık, ne zor şu Zottirik ülkesinin kralı olmak. Bazen öyle sıkılıyorum ki bu dalkavukluktan hemen hizmetkarlarımı çağırıp bana hakaret etmelerini istiyorum, etmeyenlerin boynunu buyruklarımı yerine getirmedikleri için kesiyor, edenlerinde ne hadlerine koskoca bir krala küfür ettim diyerek böbürlenmek. Günler çok sıkıcı geçiyor bu her şeyin bolca var olduğu sarayımda. Ne istesem alıyorum hangi cariyeyi istesem koynumda, Cengizhan gibi kanun bile çıkardım her kız çocuğu on sekizine basar basmaz getirilsin gösterilsin diye, ama korkarım boncuklu deli İbrahim gibi kızlardan sıkılıp da en şişkosunu kendime karı yapmaktan. Günlerim çok sıkıcı geçiyor bu düşmanı olmayan krallığı yönetirken, kime saldırsam hemen teslim oluyor, kime savaş açsam pes ediyor. Ama karar verdim yüzümü gören herkesin bir bir kellerini alıp halkın arasına karışacağım, nasıl olsa halkım zengin, halkım gururlu istemez yok hiçbirinin krallık da gözü kralları ister onlar gibi olmak. Çok sıkılıyorum kral olmaktan birazda sen olsana Napolyon abi, “ben zaten kralım olum” o zaman benim ülkemi istila et beni de mısıra sürgüne yolla, “olur”. Ne ise bu kadar yeter şimdi müdürümün verdiği irsaliyeleri dosyalamalıyım, yine mesaim bitti bitecek.