Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Deneme - Kalemin ürktüğü kavram; dostluk....

Doğrusu anlatılmak istenen bunlar olmalı her vakit. Asırlardır aşk için yazılan bu kadar şeyden sonra aşktan daha öte bu kavrama ithaf edilmeli; Dostluk! Belki de dostlukla alakalı bu kadar az şeyin yazılabilmiş olması onu anlatmaya dahi çekinilmesinden kaynaklanıyor olabilir. İnsan denilen sosyal zevatın en büyük yalnızlık tehalükleri dahi bir dostluk yer bırakmakta. Ağlarken veya gülerken, sevinirken veya üzülürken, severken veya nefret ederken illa fikrini paylaşacak, arkasında onunla beraber bir taş daha savuracak, yanında onunla birlikte bir damla daha- gerek kan gerek gözyaşı- dökecek bir yaşam formuna muhtaç insan. İşte bu yaranın tek ilacıdır dost. Bir adım dahi atacak haliniz kalmadığı zaman üşenmeden, sıkılmadan kolunuza girip “ha gayret” diyen kişidir dost. Aslında çoğunlukla varlığını bilmez, değerini anlayamayız. Ta ki yokluğunu hissedene kadar. Bu yüzden asıl önemli olan dost bünyeyi kaybetmeden, hala ulaşabileceğiniz bir yerdeyken değerini fazlasıyla bilmek. Zira ne kadar değerini bildiğinizi hissettirseniz dahi, hatta bu konuda sınıra ulaştığınızı düşünseniz dahi hala kat etmeniz gereken yol vardır. Hülasa hiçbir dosta yeterince değer veremezsiniz. Hep daha fazlasını hak etmektedir. Lakin dostun en can alıcı hasleti de burada devreye girmekte ve sizin ona yetmeyecek kadar verdiğiniz değerle kanaat edip sizi üzmemeye kararlı davranmasıdır. İşte dost bunun için değerlidir belki de. Hâsılı kelam dost bi’tanedir. Herşeyden ötedir. Yeter ki değerinizi bilin. Her sahip olduğunuz güzelliğin değerini kaybetmeden anlayamamak hatasına düşmeyin. Dostla mütemadiyen beraber olun. Çünkü her güzel şey gibi o da gidecek.