Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Hayalim...
Bir Yunan müziği,
Şimdi daldım gidiyorum denizlere,
Nereden batar güneş,
Nereden doğar bilmem..
Hayallerimdeyim ben yine.
Rüzgara göre değil, aşka göre yer değiştiriyorum...
Önümde bir duble rakı,
Dalgalı bir deniz, gün batımı,
Arada bir esen ılık rüzgar..
Hepsi bir ağız olmuş:
''İç be bu akşam, iç'' diyor.
Bazen doğaya kulak veriyorum,
Bazen de hayal gücüme,
Bırakıyorum. Özgür kalsın duygularım,
Bu dünyada benden çalamayacakları tek şey o kaldı zaten..
Dünya üstüme gelse de,
Doğru yolu bulacaktır nasıl olsa benliğim,
Tek umudum,
Hayal gücümün,
Gittiği yere beni de götürmesi...
Ş.Ş
Yorumlar
Oldukça samimi ifadeler. Başlarken birinci tekil konuşuyor sonra araya “ Bazen doğaya kulak vermen gerekir” diye seslenerek başka biri giriyor sanki. Son kısımda da yine birinci tekil şahıs konuşuyor.
Eğer ortadaki aynı kişiyse, o birilerine seslenme havası değiştirilip, ilk kısım gibi olursa daha iyi olur. Fakat ortadaki başka kişiyse teatral biçime girer ki; bu haliyle bu şiir bu biçimi kaldırmaz düşüncesindeyim.
Ama şimdi siz diyebilirsiniz teatral biçim denemedim; o zaman şiirin bütünü başladığı gibi biterse; şiirdeki samimi hava ve dil ile daha uyumlu olur. Bu haliyle o kısım durduruyor beni.
Söylediğiniz şeyde o kadar haklısınız ki.. Bu şiir de içimi rahatlatmayan bir yanı var diye düşünüyordum. Haklısınız.. Bir de şöyle okuyun.. Düzeltiyorum.
