Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - İzin Ver...
Kirli duygular bırakmaya çalıştın bende
Bir yığın sevgisizlik salkımı
Telaşlı bir bitiş senaryosu
Ve bir gidiş ki dillere destan
Gizli dokunuşların tümcesinde ağlayan…
Yazıların en akılda kalanının yazmışsın
Unutturmak için , kutlarım
Yazarlık bu olsa gerek demişim
Saklı kelimelerden hissedilen
Tanıdık bir vazgeçme edasında…
Şimdi izin ver ben de bırakabileyim
Duyguları taştan örme bir duvara
İzin ver terkettiğin bu derinliği
Sevdaya çevirene bağışlayayım…
Yorumlar
bestelenebilecek bir ürün gibi geldi bana şiir. yani müzikle düşündüm sanırım. bunu olumlayarak söyleyebilmeyi ne çok isterdim ama, sanki anlatım dili şiire biraz uzak kalmış, duygusunun kuvveti ise göze "batmakta. gizli dokunuşların tümcesinde ağlayan" gibi kuvvetli dizeler yazan şiirin şairi, eminim biraz daha şekillendirirdi bu şiiri.
şiirde sen ben dilinin getirdiği tehlikeye düşmemek için en azından, o zaman anlatıdan, ya da sohbetten biraz daha kurtarabiliriz şiiri.
nacizane görüşlerimi handelinka nın anlayacağını umarak
saygımla
Bestelenilecek bir ürün gibi demişsin siyah martı. Bir gözlem bu kadar yerinde olurdu. Yazdığım çoğu şiirin sonu besteye taşınıyor çünkü. Kimini ben ezgiye taşırken, kimini bu işin önde gelen kişileri, sanatçıları benden öte güzel bir hale ulaştırıyorlar. İşte o zaman benden çıkmış oluyor eser ve yeni sahibine 'merhaba' diyor. Aslında bestelensin diye yazmıyorum. Ama yeni yeni oraya yol alıyor.
Yerinde eleştiriler, yapıcı sözler ve nacizane görüşler için diyebileceğim tek şey tabii ki teşekkürler...İyi ki varsın...
