Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Özgür Metin - hırkasız derviş...

Kalp büyümesi ile ilgili şöyle bir şey vardı onu hatırladım. Six Feet Under isimli dizide geçiyordu, sanırım bunu bilseydiniz, belki de biliyorsunuz, esin kaynağı olabilrdi ve şiirinizi farklı bir kulvara çekebilirdi:

Kardiyomiyopatiden öldü.
Kalbi büyüyordu.

Kalbi çok büyüktü.
Bununla dalga geçiyorduk.

Kalp kapakçıklarından birinde sızıntı vardı.

Bununla da dalga geçerdik.
Kanayan bir kalbi var diye.


Zarifoğlu, Ece Ayhan ve İlhan Berk bolca yapıyor bunu ama sizin şiirinizde imaj çokluğu söz konusu değil. Kendi etrafınızda dönüyorsunuz gibi bir his veriyor.

Şiirden anladığım Dervişin modern zaman tınlaması. Kravat takan, belki de bir memur, hayatın fani dertlerinden sıkılmış biri... Ama açılamamış, nereye, neden gittiği bilinmiyor, dolayısıyla şiirde derviş sığ sularda... Açılmaktan mı korkuyor acaba?

Ama her şeye rağmen tekrarlar ve şiirin ritmi çok güzel. Nacizane yorumum bu.