Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Özgür Metin - pan'ın labirenti...

?körlüğün gözüne yerleştirdim taşımı
masalıma takiplendi peygamber develeri.
sayfası boş kitaplara kanla tarihler yazdım,
çocuk (k)anımla??



adım prenses moanna?

yerüstünde boşa ararsınız beni,
yapışkan çamur diyarlarınızda saklanan,
masala sinmiş yanılgan kurbağa karnına saplı
sır anahtarının peşindeyim.

duvarlarınıza tebeşirden delikler açarım,
tabağınızda yenilmeyi bekleyen gözlerinizle anlık bakmalarım, yanılgımdır.
unutmuş olmalıyım
ben ademoğlu değilim
ama onlardan kalmadır yasak meyve sevdalarım.



adım ophelia?

kitapların sımsıkı sarıldığı yeniyetme göğüslerimden uzatırım sol elimi.
otoriter yanıysanız hayatı(mı)n,
ormanda çok rahatlıkla saklanabilirim.

kan taşısa da fondaki ezgilerim,
yanlış anahtarlara açılmış kapıların önünde dursam da
bilmekteyim?

özgürlük savaşçıları masalımı ayakta alkışlayacak?



epilog:

başlar başlamaz bitmeliydi. o beyaz perdenin üstünde salınıp duran kelime sarhoşluğum. olmadı. ara verdim, boğuldum. bitmedi. ne yazdıysam iğreti durdu masalı tarife. eklediğim her cümle ötekini dışladı. filmi tekrar izledim. yine olmadı. biten ne varsa; o anla birlikte, hissedilen ne varsa; o anla birlikte, o anla birlikte ne varsa; sadece o anla birlik. öteler ve ötekiler lime lime kalmış artıklar bütünü.
ya da belki pan?ın labirentinde kayboldum. sanırım yeterince masum kanı taşımıyorum. yoksa dolunayın altında akıttığımla kendime yer altı krallığında bir yan rol bulabilirdim o filmde?

bir rivayete göre masal bilmeyenlerin ağzını bıçak açmazmış. açmaya yeltenen masalsız ağızları yırtarmış sadece?