Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Özgür Metin - bişiler...

yarım kaldı belki de bişiler..belki tam heveslenilmişti hayallere..belki de hiçbir şeyin bitmeyeceği arzusuna kapılmıştık..her şey hayallerde nasıl kurguladıysak öyle olmak zorundaymış gibi sanki..bişiler eksik bişiler yanıtsız bişiler yolunda gitmiyor..bişiler var masanın altında ama yere düşen ekmeklerden bişiler çıkarma zahmetine katlanamıyoruz alışmışız çünkü masada önünde hazır yemeğe..bazen o masadan kalkıpta yanına bir tabak reçeli bile getirmeye o anı tatlandırmaya üşeniyoruz.bunca sıkıntı zahmet ve sorgulama tembellikten gelen fuzuli bir uğraş halinde belki de..yada hiçbir şeyden emin olamamak tam cevap verememek ve kararsız kalmak en kötüsü de..hayat bir somun ekmektir her sabah önümde yanına koyacağım yan tatlar da benim o gün yapabileceklerimdir..her sabah bir ekmek kavgası nasıl varsa rutin ve aynı bir işçini kafasında bendede hayata nasıl başlanılacağı tasarısı vardır..belki onun ekmek kavgasıyla benim gelecek düşüncem arasında yargısız bir ön sürüşlü bir örnek olsa da ikimizin derdi aynı biziz..sevmeye savaşmaya sevişmeye ağlamaya gülmeye meyilliyiz..ama neden daha çok ağlamaya meyil bırakan nedenlerin peşinden sürüklenmek bu kadar insana cazip geliyor?insan dramatik bir hayatı neden kendine yakıştırıyor..evet belki de o dram onu büyütüyor ve yüceltiyor.neden bu yüceltme arzusunun altında kendine olan güvenini dram altında çiğnetiyor.asıl merak edilen kime sorulsa beni yazsan roman olur cümlesi her defasında dudaklara pelesenk ediliyor..herkes bu kadar mı bezdi ve sıkıldı artık mutluluktan..