Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Anlam yolcusu...

I- MOLA

Kimsesiz seslerle boğuşuyorum

Biraz karanlığa ihtiyacım var.

II- KAYIP

Seni anlatmak için seçtiğim cümlelerimi

Sakladığım yeri bulamıyorum

Kendime ait pek çok fikri

Önemli ya da özel anlar için biriktirdim

Fakat ne vakit

Herhangi birinden bahis açacak olsam

Başkaları tarafından çalınıyorlar;

Dargın bir müzik sözsüz bir parça gibi.

III- TAKİP

Bu ilişki bende çok yaralar açtı

Ne yaptıysam doyuramadım

Alt yazısız bir filmi

Son ses açıp izlerken

Kaç sigaram kül tablasıyla öpüştü

Ne yaptıysam sayamadım

Teğet geçtiğim bütün paylaşımlarımı

Bir çocuğun elinden kayıp giden

Yerçekiminden habersiz uçurtmalar gibi

Gök-yüzüne bağışladım.

IV- YOLCULUK

Sözcüklerden de arındık

Anlatacak neyimiz kaldı ki zaten

Aşabildiklerimize aş

Aşamadıklarımıza taş deyip

Yola koyulalım artık

Hem vakit geldi de geçiyor.

III- KAÇIŞ

Gök diyorum yüzün

Yani diyorum

Nice bulutlar gözlerinde

Ve nice nehirler saçlarında

Bağışladım diyorum

Yani yaşayamadığım tüm anılarım

Dudaklarının kıyısında diyorum

Ve söylemedin ama biliyorum

Yaralar kapandıkça acıyor.

II- ZAYİAT

Dargın bir müzik diyorum

Sözsüz bir parça

Hani biz ayrılırken çalan

Sana fazladan birkaç dakika sarılmama sebep

Şarkı gitme demiyor

Ben git demiyorum

Sen kalayım demiyorsun

Şarkı bitiyor

Ve gidiyorsun

Ben hiçbir şey anlamıyorum

Dargın bir müzik diyorum;

Benim dağınık ruh halim

Ve sözsüz bir parça;

Gidişini başka türlü açıklayamıyorum.

I- TENEFFÜS

Başladığım yerdeyim kimsesiz

Karanlığa ihtiyacım var biraz,

Bariz.

0- ANLAM

Hiç.

Şimdi Kadıköy'de, Beşiktaş'ta, Ortaköy'de; yani İstanbul'un herhangi bir yerinde, oturdum tarihimizin üstüne, tespih çekiyorum: seni seviyorum, seni seviyorum, seni seviyorum.