Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Oyun...

Anlat maviyi
Gökyüzünü anlat!
Baharı,
Soluksuz kelimelerine dönüştür.
Bir ipeğin kenarından geçsin,
Hayallerindeki dokunuşlar.
Gözlerini kapatıp,
Koştuğun dönenceyi anlat,
Senin dönenceni.
Sana açılan kapıları…kapananları da.
Sonra ne şekilde
Yol aldığını;
Yürüyerek ya da yıkılarak,
Ama anlat!
Gördüklerinin yansıması
Bana da bir ayna açsın,
Hatta sonra sıra bana gelsin,
Ben sıralayayım harfleri.
Sana baharı sundum,
Esas gör şimdi sonbaharı;
O hüzünlü yaprakların
Son vedalarındaki sarılışlarını,
Şiirlere,resimlere konu olmadaki
Doğal duruşunu,ihtişamını,
Varoluşunun verdiği keyfi gör,
Benim aynamdan.
Sonra gözümü her kapatışta,
Beynimin içindeki
Türlü renkleri,
İçimdeki yokuştan iniyormuş
Kıpırtısını,
Yürüyerek devam eden
Ayaklarımı,
Hiç susmayan
Çocuksuluğumu,
Hiç dinmeyen sevgi deryasını
Hisset içimdeki,
Herkese,herşeye benliğime dair…