Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - MED-CEZİR BEKLEYİŞLER-im-SEN-SİZ, BEKLEYİŞ-im- SİZ-sen...

a-

Telaşlı bir bekleyiş

                               Senin aşkın..

Bir kaçıyor,bir sokuluyorsun;

                                               ruhumdan  ruhuma...

Yine de ben senin her şeyinim;   biliyorum..

Tüm gelişlerin ve gidişlerin

                                            benim bedenime ait.

                                           -ve gidişlerinin tüm sancıları-

Benim bedenim için doğuruyorsun

tüm güzelliklerini..

ve tüm kaçışların;..

                                varoluşunun borcu tutkularım için..

Ya gel;

Alışkanlık olmasın :tutamadığım soluklarım..,

Ya susma...

Yüzyıllardır duymadıkları sesin,

Senin üzülen  -süzülen-  kelebek çığlıkların..

                                                            -Kelebek çığlıkları baharda ölür.,

                                                                 sonbaharda toprağına ağlar...-

Ya da....

Ya da umursama

Herkes gibi,..her şey gibi..;

Gidişlerin yüzünden yaşayamayan kalemim gibi

Boş ver..

Büyüsün diye verdiğin

Tüm  gün – eş kollarını çek

                                             Yanağımın sol yanından.

Hayatım gibi seviştiğim,

              Doy-um-suz

                                    Ben-liklerimi umursama.

Hayatım gibi;

                       -yükseliyor bak!-

yaşadığım her sevişme sancısını,

                   kollarına gömdüğüm bir “ah!” acısını

bahar sonu susan kelebek çığlıklarına borçluyum ben..

Her bahar  sonu ölen,

                         Susuşlardan döllenen,

                                                  -hiç konuşamamış susuşlar..-

çocuklarına borçluyum;

                                      kendinden üremiş kısırlığımı..

b-

kendisinden sıkılmış yalnızlığımı..

                                                -bu sözler,

                                                  ya da o çocuklar,

                                                  bedenimde doğurduğun,

                                                  bedenimden doğurduğun tüm                 

                                                                               varoluşların,

                                                  adı tutku’nun doğum sancılarıdır..

                                                  Sancı, yanağımın sol yanını

                                                                                     kemirir hep.. –

Ve sana......

                 Sana borçluyum,

Milyon sözcüklerimin sana olduğunu bilmeden,

Senin olduğunu bilmeden,

                                           -ben sözcüklerim çünkü-

Gidişlerini borçlu kıldığın

                            Şu delinin varlığını bilmeden

Beni kendi çoğul

                           Kendimi türetişlerime

Bıraktığın için.

Ben,

Tüm kendilerimi bile  sana borçluyum...