Aynı yolculukların yorgunuyduk
Rıhtımlara düşmezdi yüzlerimiz
Saklayamadığımız arkadaşlarla
Erken mezarlarda buluşur olduk şimdi
Kısa hayatlar küçük koylarda ölürken
Ben vadiler dibi
Bir yıldız düştü sığınağıma
Ateşler yakamazken
Sana anlattığımda
Ben de vardım
Onun
Yalnızlığına
Bir tren kalktı şimdi
Ben kendi şehrimdeki
O depremleri beklerken