Yukarıda bir yürek
Kendi tarihini kamçılar,
Aşağıda bir kuru
Kendi tahtasını.
Değirmen kendi suyunu işler,
Yargılar hiçlik paslarını...
Gözünün feri gergef gerginliğinde sönmüş;
Gülmezkadın.
Hey küçük!
Bana yüzünü ver!
Siz Bayım;
Bana yüzünüzü verin...
Ne yapar ki
Bu gülmez kadın?
Bir gergef boyu
Ertelenmiş tarihini mi işler?
Korkularının coğrafyasını mı?
Ellerim kendini parçalar ya,
Bırakamam zincirlerimi zamana..
Bir göz,
Daha fazla büyütür ya kendini,
Göremez mavi-cik yanlışları...
Bir yürek
Yukarıda kalma savaşı verir,
Bir tahta,
Kuruyu kurutma savaşı...
Bölünmüşlük,
Kendi bütünlüğünü oluşturur,
Unutkanlık,
Kendi hafızasını...
Sevgiyi unutmak var ya;
Varolmamış büyüklük,
Cahilce bilmişlik
Çocuğa...
Sen küçük!
Bana küçüklüğünü ver!
Siz Bayım!
Bana eskilerinizi verin!