Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - ANNE......

Ben daha ufacıkken,

Daha yürüyemezken

Sıcacık bir el tuttu elimden

İlk başta anlamadım

Sarıldım ona ısındım

Yine de kimdi bu kadın?

Ağlarken ağladı benimle

Gülerken güldü benimle

Uyurken dokundu yüreğime.

Hep tuttu elimden bırakmadı

Neden hep yanımdaydı

Ve sonunda anladım onu,

ANNE...