Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Eşik...

geçti soluk yüzlü bir gölge

suyuna kandı bir pars

biraz iyi gelen çalmadı kapıyı

bir düşüşün içinde geçme faslı

kork

belki ağlarsın dedi bir

yaz hercaisi

her ne ise söylendi

söylencenin terkisinde

kimsecikler kalmadı sanki kalabalık pazar yerinde

bir kırmızı el arabası durmuş bakıyor boş kasalara

bir çingene nedense hepgüleç

hep sevinç dolu  çikolata karası

ne nasıl diyemeden

gün ortası bulanıklık hissediyorsan

kalbinde

ki kenedir kanatan

iş işten geçmiş içgeçmiştir.

yüzüne su vurma gözlerin düşer

içgeçmiş olsun

içten

yeni bir eşik yeni bir ürperti

yeni bir sisyphos yangını zamanı daha

eşikte bir yerde

oturuyorduk...