Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Bi/ şey deniyorum - 2...

Bir gündü, mayıstı

Üşüyordum

Üşüyor ve seni düşünüyordum

Kopya çekerken yakalanmış

Bir çocuk utancı taşıyordum

 

Omzumda.

 

Bir sesti, beyazdı

Gülüyordum

Gülüyor ve seni arıyordum

Yenişememiş iki takımın

Hüzünle karışık sevincini taşıyordum

 

Sırtımda.

 

Bir düştü, soğuktu

Gidiyordum

Gidiyor ve seni tanıyordum

Karla karışık yağmurun

Hüzünle karışık sevince

Nasıl karşılık geldiğini araştırıyordum

Tıkandığım bir yer olduğunda

Kopya çekerken yakalanıyordum

 

Ensemde.

 

Bir güldü, yapaydı

Yanıyordum

Yanıyor ve sana dair tüm eskizlerimi

Esrik kılıyordum bir gece vakti

Yanıyordum ve yanıp yanıp tutuşuyordum

İçimde bir çocuk taşıyordum fakat

Bir türlü yenişemiyordum kendisiyle

Neye atarsam atayım elimi

Kurutuyordum

 

Boğazımda.

 

Bir gündü, mayıstı

Düşüyordum

Düşüyor ve seni bekliyordum

Elimden tutar kaldırırsın diyordum

Hani bir şarkıda geçiyordu

‘beni böyle çaresiz

Beni böyle derbeder

Beni böyle ortalarda’

Bırakmazsın sanıyordum

Rüyam bitiyordu

Yine yanılıyordum

 

En nihayetimde.