kapılar kapandığında eylül
soyunup cümle akşamlarından koynuma girer
ben bir gök kuşu olurum kapılar kapandığında
bütün şehirleri ezbere bilen
kapılar kapandığında bir uslanmaz rüzgâr
üzerime savurur bütün kızlarını
sonra birisi küçük bir kent olur nedense
bütün sokaklarını çılgınca merak ettiğim
üzerine durmadan öyküler biçtiğim
bol akşamlı çokça gölgeli bir kent
hem de hiç yenilmemiş bir sahil kenti
sonra ben sımsıkı avuçlayıp ellerimi
ılık bir akşamına bırakırım eylülün
ellerim gidip ille de o kenti bulur
ille de dokunur bütün sokaklarına
ellerim o sokakların tanrısı olur
sonra canlanır sokaklar kalabalıklar büyür
sonra bir uğultu başlar o tufanların sesiyle
sonra şehir olur o kent unutup küçük evlerini
sonra şehrin bütün caddeleri ezberim olur
kapılar kapandığında o mecnunlar arenası eylül
soyunup cümle akşamlarından koynuma girer
ben bir gökkuşu olurum kapılar kapandığında
bütün aldanışları ezbere bilen