Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Yüzsüz Kayıp İlanı...

Bir adın olsaydı diyorum adın

üşümüşlüğümün sahibi

karaborsaya düşmüş yalanlarını

bu kadar ucuza satmazdım o zaman

şehri kesen siren sesleri bozuk düşlerini taşımazdı sedyelerde

sevmeyişlerini bağışlardım, gözlerinsiz…

ki gözlerin geceye düşmüştü

yıldız eşliğinde arayıp bulamadığımız

ertesi gün ve ondan da sonraki gün

hiçbir gün

hiçbir kayıp ilanında geçmedi

gözlerin

gözlerime uğramadı hiç

her gece uzun yolculuklara çıktım

ve aslında hiç gidemeyişimin biletini kestiğimi

her sabah ağrıyan çenemden anlıyorum…

hep uyumadan az öncesi koynuma gelen melek kadar

ben de sana ipotekliyim…

(… koleksiyonumun tek taşıyla sek sek oynarken yirmi ikinci çizgide oyun başladı, tuhaf; sek sek aslında tek ayakla oynanmazmış. Nüksettiğim aynalarda sana ilk çarptığımda anladım …)

Abidin mutsuzluğun resmini çizse diyorum bu defa

En çok hangimizi

kurşun-kalemle…

namludan çıkmış kovanları

ve sivrilmiş tırnakları

hangimizin içinden geçip duvarla sevişirdi.

Duvar hazır mıydı kurşuni sevgilisini içine almaya…

Yeterince açmış mıydı bacaklarını

Karanlık mıydı? -ki karanlık olmalıydı!

İnlerken düşte miydi? Gerçekte mi?

Hangisi daha çok acıtırdı?

Tanrım… Pazarlık yapılamaz mı seninle?

Öz. 08.05.08