´´öyle kırılmışsın ki; kılıfla dolaşıyorsun´´
I.
yalınayak izler sürüyorum,
dörde on bırakıp
çıktım yol´a,
biçare
ve
eskitilmiş bir lisandan
azalmaya.
II.
aslında;
birçok sesten düşüyorsun ayrılık perdelerine
birçok gölgeden,
esleri kenarlarından ısırmış
ve
ölümden sessizce çıkarılmış
birçok ağrılı sözden.
her daim
incecik bir feryadın,
figanından fütursuzca geçip gitmiş
çocuk gözlerinden
.
.
.
onüç´altı´martikibinyedi.