Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Yorgun...

yollardan acılardan uzunduk
eksilerek yaşıyorduk
 
(annem kalbimi yanına almış
söylemiş miydim size)
 
seninle büyüyordu düşler
kırmızı güller
 
(babamın şiirinde Isparta gülleri..)
 
gülüyor babamın gözleri
siyah beyaz bir fotoğrafta
tıpkı eskisi gibi hiçbir şey..
 
sonunu bensiz yaşarsınız demişti annem
terden uykudan yorgundu babam
 
kırık dökük hüzünlü
pırıl geceden bedensiz geçiyor hayat
 
hala sevdama karşısın
içimde ayak seslerin yorgun