Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Herkes, bazen......

Herkes bazen içki kokar.

Cami avlusunda kahkaha atarak

Estağfurullah, tövbe tövbe der belki.

Gene de

Herkes bazen içki kokar.

Bazen aynadaki kırıkları etiyle temizlerken

Parmaklarını saymayı öğrenir şaşırarak.

Kronolojik bir sıralamayla

Serçe parmağını uçurur kesiklerle.

Bazen sadece karşısındakinin tuzlu sevip sevmediğini öğrenmek ister,

Her şeyin dozunu ayarlayabilmek adına.

Doldurur kesik parmaklarını tuzların içine

Gene de

Herkes en çok kendine şaşırarak öğrenir.

Herkes bazen tüm içgüdülerini törpülemek ister.

Saçları yanıbaşında

Başını çevirdikçe her bir teli değiyor işte dudağına.

Onun kızıl dalgalı saçları...

Kıvrılmış oyuklu beli...

İşte her şey yanıbaşında...

‘ - Elimi beline koysam rahatsız olur musun? ‘

Bazen tüm içgüdülerini törpülemek ister insan.

Gene de

Karşındakinin içgüdüleri kadar gerçek olursun.

( elimi havada bırakmadığın kadar gerçeksin)

Bazen diktiği yüzlerdeki saçmalama hakkını kullanmak ister.

Gözlerini ağzıyla, burnunu kulaklarıyla yer değiştirir.

Kör bir terziyle değiştiği zaman elleri

Saçmalama hakkını kaybeder ömür boyu.

Gene de

Herkes bazen diktiği yüzleri içinden sökmeye başladığında saçmalar.

( neden değiştirmeye çalıştım ki diye...)

Ve herkes bazen,

‘ Hayatımda hiç bazen demedim,

  Ama ‘ bazen' demeyi istiyorum ‘ diyerek,

Kelimeleri cümle içinde kullanarak öğrenir.

Sonra cümleleri,

Sonra cümlelere birden fazla anlam yüklemeyi,

Ardından ezbere okumayı öğrenir.

Gene de

Herkes bazen ilk kelimesinin

Cümle içindeki değerinin gerçek olmasını ister.

( her kelimeyi ilk algıladığı cümlelerine küfredebilmek adına...)