Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Unut...
Unut
8
ece ayhan senin u harfine
göz değdi
onca acı eşyaya..
eşya acı biriktirdi
tortusu yapıştı kağıda acının
ağaç kökleriyle denize yürüdü
(kafası ağaçtan bir kadın yürüdü
fenerle gecenin üstüne)
ateşi yakmadı
kadın ıslak
üçgenler ve kırmızı eşyaya girdi
dördüncü rüyayı geçirdik
daha bir kaç kedi saklanacak tabloya
bir kuş karların altında yem arayacak
duvardan bir yüz sökülecek
kadın çıplak, piyanonun taburesine oturacak
kalbini sıkacak elleri
Yorumlar
sevgili rengin,
şiirinizdeki eşya,acı,kağıt, ağaç kökleri kısmındaki tuhaf bütünlük çok hoşuma gitti.ama şiirin sonlarındaki:
kadın çıplak piyanonun,
taburesine oturacak.
kısmı algı karmaşası yarattı bende biraz..çıplak olan kadın mı, piyano mu dedim kendi kendime..eğer çıplak olan kadınsa ( ki umarım öyledir:) ) piyanonun kelimesinin bir alt dizeye ait olması daha iyi olur diye düşündüm...ama son karar tabi ki yazarındır..ben sadece çağrıştırdıklarını söylemek istedim...
eline sağlık..
lavinya merhaba
çok teşekkür ederim
değiştirdim dizelerin yerini
sevgilerimle
şiirinizin tonlamasını çok beğendiğimi ileteyim. hep bağırmıyor şiir, ya da hep ağlamıyor, hep kendiyle de konuşmuyor. duvarcı ustasının taşlarına gösterdiği seçiciliği siz de kelimelerinize gösterebilmişsiniz. yalnızca ilk bölümde şöyle bir şey hayal ettim;
ece ayhan senin u harfine
göz değdi
onca acı eşyaya..
onca acı da( veya ise) eşyaya... eylemin ortak kullanılması çoğu zaman çok güçlü bir hava verir bence... tam olarak o duygu verilebilir mi emin değilim ama verilebilse harika bir şey çıkar ortaya...