Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Şiir - Perişan sabah...

sabahları perişan eden rüzgar

görmeseydim intihara açılacaktım.

kendi ahenginde  bulut gibi

dedim yarım daire çizip öyle düşeyim

ağır ağır süzüldüm

ki duymayayım diye kırık cam acılarını

unuttum

iyi geldi perişan eden rüzgarın sabahında

usulca ağlayışını gördüm bir kedinin

bir yer elması şaşkın düştü kasadan

iki yanından açıldı sokak.

yürüdüm gittim

perişan bir sabahtı.