Okur- sanız & Yazar- sanız | Bohem Mekan; Özgür Metin - Gitme d(iyem)edim...
(içimde bir mezar ölüyor
tabutlara kenetlenesi çiviler çakıyorum ayalarıma.
bir ölüye gitme demenin ardına hangi yası iliştirir ki insan dediğin.
"dert" oluyor yavaş yavaş dokunduklarım,
aralanıyorum, elden düşüyorum.
ses çıkaran uzuvlarımı atışlara şahit kesiliyorum.
yatak yorgan sırılsıklam, döllenesi kokuyor yoksunluk.)
-uzun otobüslerde uzun şiirler okunmalı,
? uzadıkça gözlerime kızgın demirler sürülüyor, yapma!
- (ey kendini ben sanan gövdem!
ömür temize çekilmiyor,
at beni üzerinden.)
şairi dinlemelisin.
? şair dediğin şiirden ölür mü? ölüyorum...
- iki soru arasında kalan!...
sebepsiz olmaz yol...
koku taşıyıcısın yalnız.
kime ne kadar kalmalı? kimde ne kadar kalmalı?
? sorularım...
- şiiri içmelisin. damarlarında sefer etmeli şiir, belki o zaman kurtarırsın şairi.
? iki soru dedin?
-bak!
kendi saçlarına kendi dokunuyor bir kız çocuğu, yastığına dolanıyor el yordamı ile.
? soru?
- satırları okurken kaçırdıkların var.
? satır aralarının susuzluğa iyi geldiğini duymuştum.
- oysa susatmalı, kurutmalı iliklerini satır araların.
? sen kaç aralık devşirdin cümlelerimden.
- kadın kokusu...
dayanılmaz değil mi?
bir efsun?
yahut gizem?...
rahmine sarındığın bir ceset?
kaçılası kent?
kadın kokusu ah!
kokumu bulaştırma boyun çukuruna.
? ...
- gidişlerine newroz ateşi sarsam, yansam her ayak deviniminde, dallar sana kesse, her bir yandan saldırsan hücrelerime.
? gidiyorum.
- "dilimi kestim, ağzımda dicle kokan bir ses"
? bu hangi şairdendi.
- doğu(su) ağlayan...
Yorumlar
sevgili nirvana,
güzel imgeler var şiirinizde..ama hepsi o kadar farklı şeylerden bahsediyor ki toparlayamadım...farklı şeyleri aynı şiirde kullanmak hoş olabilir elbet ama bazı bağlantılarla işlemek gerekir diye düşünüyorum..ben de aynı şeyi yaptığımdan söylemek istedim..bende bazen bütünlüğü koruyamayabiliyorum..umarım naçizane yorumumu yanlış anlamazsınız..
kolay gelsin..
şairi dinlemelisin.
? şair dediğin şiirden ölür mü?
- iki soru arasında kalan!...
sebepsiz olmaz yol...
koku taşıyıcısın yalnız.
kime ne kadar kalmalı? kimde ne kadar kalmalı?
“ Şiir hiç de edebiyat değildir, bir yaşama ve ölme yöntemidir. Çok ciddi bir iştir, hiç şaka yapmaya gelmez. Şiir öldürebilir de, Lermontov’u, Tsvetayeva’yı, daha birçok başkalarını öldürdüğü gibi .”
Arseni Tarkovski
öncelikle alakanız için teşekkür ederim arkadaşlar.
bu metnin bir şiir olduğunu düşünmedim ve bu nedenle özgür metin alanında yer bulsun istedim kendine.
hepimizin zaman zaman yaşadığı monologlardan biri yalnızca. tam da bu noktada bütünlüğü korumak gibi bir çabaya girmenin dürüstlüğümü öldüreceğini düşünüyorum. zira her monolog biraz daldan dala sıçrar gibi geliyor bana.ol sebepten, bağlamak yahut ayrıştırmak gibi bir kaygı gütmüyorum bu tarz yazılar için.
şiirin şakaya gelmediğini ve sağlam bir ölme biçimi olduğunu nilgün marmara ile öğrendim ben. işte bundandır belki kendi içinde kendini öldüren imgeleri seviyorum. şairin kestiremediği kalmalar ve gitmeler yaşam yahut ölüm arasında sıkışıp kalmakta değil mi? bu nedenle şiiri çok ciddiye aldığımı da belirtmeden geçmemeliyim.
tekrar teşekkür ediyorum, eleştirilere karşı kalkan kuşanmış gibi olmadım umarım...
